Bij een beenlengteverschil is de afstand tussen bekken en enkel links en rechts niet helemaal gelijk. Dat klinkt bijzonder, maar is het niet: vrijwel niemand heeft twee benen die exact even lang zijn. Onderzoek laat zien dat lichte verschillen tot ongeveer één à twee centimeter bij het overgrote deel van de bevolking voorkomen, zonder dat dit klachten geeft.
Er zijn trouwens twee soorten. Bij een anatomisch (echt) verschil zijn de botten zelf ongelijk van lengte. Bij een functioneel verschil zijn de botten even lang, maar zorgt bijvoorbeeld een scheve bekkenstand, een verschil in voetzakking (pronatie) of spanning in spieren en gewrichten ervoor dat het lijkt alsof een been korter is. Dat onderscheid is belangrijk, want de aanpak verschilt: een functioneel verschil corrigeer je vaak door de oorzaak (bijvoorbeeld de voetstand) aan te pakken, terwijl een anatomisch verschil eerder om compensatie vraagt, zoals een hakverhoging.
Wanneer wordt er behandeld?
Bij kinderen wordt meestal pas ingegrepen bij een verschil vanaf ongeveer twee centimeter, of eerder als een kleiner verschil toch al duidelijk invloed heeft op de houding of de wervelkolom. Bij volwassenen ligt de grens minder hard vast: de beslissing hangt vooral af van of iemand daadwerkelijk klachten ervaart, niet van het aantal centimeters op zich.
Kan het lichaam het zelf oplossen?
Ja, vaak wel. Het lichaam is goed in compenseren: door net iets meer spanning te zetten op bepaalde spiergroepen, door de voet net iets anders te belasten, of door het bekken licht te kantelen, wordt een klein verschil vaak probleemloos opgevangen. Veel mensen lopen jarenlang rond met een beenlengteverschil zonder dat ze er ooit iets van merken.
Wanneer de compensatie minder soepel verloopt, kan dit resulteren in een asymmetrische houding van de wervelkolom, ook wel een functionele (houdings)scoliose genoemd — niet te verwarren met een structurele scoliose, waarbij de wervels zelf misvormd zijn. Deze verhoogde spanning kan doorwerken in rug, nek en schouders.
Een kanttekening die in de recentere literatuur regelmatig terugkomt: het verband tussen een klein beenlengteverschil en rugklachten is minder eenduiding dan lange tijd werd aangenomen. Niet iedereen met een verschil krijgt klachten, en niet elke rugklacht bij iemand met een beenlengteverschil wordt daadwerkelijk door dat verschil veroorzaakt. Daarom is gedegen onderzoek naar de werkelijke oorzaak essentieel, vóórdat er behandeld wordt.
Hoe wordt het behandeld?
Geeft een beenlengteverschil wél klachten, dan zijn er twee gangbare aanpakken:
- Voetstand corrigeren, bijvoorbeeld met orthopedische zolen, wanneer een verkeerde voetbelasting (mede) de oorzaak is van het verschil.
- Hakverhoging of aanpassing in de schoen, om een echt anatomisch verschil te compenseren en het bekken weer in balans te brengen.
De keuze voor de juiste aanpak begint altijd met een goede analyse: pas als duidelijk is wat de oorzaak van de scheefstand is, kan gericht en effectief behandeld worden.
Whatsapp 
